Τι μπορεί να γίνει με τις οικογένειες

Τι μπορεί να γίνει με τις οικογένειες

Η απώλεια δεξιοτήτων επικοινωνίας μπορεί να είναι ένα από τα πιο απογοητευτικά και δύσκολα προβλήματα για τα άτομα με άνοια, τις οικογένειές τους και τους φροντιστές τους. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, ένα άτομο με άνοια, εμπειρία άνοιας βιώνει την βαθμιαία απώλεια της ικανότητάς του να επικοινωνεί και του καθίσταται όλο και πιο δύσκολο να δείχνει καθαρά τι θέλει  και να καταλάβει τι λένε οι άλλοι.

Συμβουλές για επικοινωνία με το άτομο με άνοια:
Συμβουλές για επικοινωνία με το άτομο με άνοια:

Αν και οι επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές μπορεί να είναι δυσάρεστες για την οικογένεια, από μόνη της η συμπεριφορά του περπατήματος χωρίς παύση δεν βλάπτει ούτε θέτει σε κίνδυνο το άτομο με άνοια ή την οικογένειά του.

Εάν η συμπεριφορά είναι σταθερή, οι οικογενειακοί φροντιστές θα πρέπει να οργανώνουν περιπάτους σε εξωτερικούς χώρους, κατά προτίμηση το απόγευμα, σε χώρους με μικρή κίνηση.

Όσον αφορά τις επαναλαμβανόμενες ερωτήσεις, δεν υπάρχει κανένας λόγος να θυμώνουμε ή να προσπαθούμε να τσακωθούμε. Απλά απαντήστε και κατανοήστε ότι αυτή είναι η μέγιστη επεξεργασία που μπορούν να επιτύχουν οι ηλικιωμένοι με άνοια.

Λέγοντας, για παράδειγμα, «έχω απαντήσει περισσότερες από είκοσι φορές» ή φωνάζοντας σε ηλικιωμένους ανθρώπους με άνοια, θα αυξήσει κι άλλο την ανασφάλεια τους.

Η οικογένεια πρέπει να αφήσει το ηλικιωμένο άτομο με άνοια να ζητήσει και να προσπαθήσει να απαντήσει στην ερώτηση με σαφή, ακριβή, αργό και αρθρωτό τρόπο και να ζητήσει από το ηλικιωμένο άτομο να επαναλάβει ό, τι έχει ειπωθεί.

Εάν η επαναλαμβανόμενη ερώτηση αναφέρεται στο χρόνο («τι ώρα είναι;»), η οικογένεια πρέπει να προσπαθήσει να συσχετίσει την απάντηση με κάποια δραστηριότητα («ώρα γεύματος», «ώρα δείπνου», «ώρα ντους» κ.λπ.). Η δραστηριότητα μπορεί ακόμη να χρησιμεύσει ως αναφορά του χρόνου, καθώς η ωριαία αξία έχει πιθανώς χάσει τη συγκεκριμένη σημασία της.